ΘΕΜΑ: μαμαδες βοηθεια!

απευθυνομαι σε ολες τις μαμαδες παιδιων σχολικης ηλικιας. εχω ενα θεματακι με την μικρη μου που ειναι 7,5 χρονων και παει στη 2α δημοτικου. ανεκαθεν ηταν υπερκινητικη και αφηρημενη αλλα το κακο παραγινε φετος... υποψιαζομουνα "διασπαση προσοχης" και η δασκαλα της προσφατα και με μεγαλο δισταγμο αρχικα επιβεβαιωσε τις ανησυχιες μου και τελικα απευθυνθηκα στο ΚΔΑΥ για διαγνωση. το ραντεβου εκει λογω μεγαλου πληθους παιδιων με μαθησιακες δυσκολιες θα πραγματοποιηθει σε κανα μηνα.. βλεπετε οι τρεις ειδικοι (ψυχολογος, λογοθεραπευτης και ειδικος εκπαιδευτικος) εξυπηρετουν ολοκληρο το νομο. η δασκαλα της περισυ μου ελεγε πως ειναι νωρις για να ανησυχω και η φετινη ενω εβλεπε το προβλημα δισταζε να μου το παραδεχτει οταν τη ρωτουσα γιατι δεν ηξερε ποιον ειχε απεναντι της. μερικες μαμαδες ειναι πολυ κοντοφθαλμες οταν προκειται να μπουν στο μικροσκοπιο τα βλασταρια τους και αντιδρουν ασχημα. το αποτελεσμα ειναι να εχω χασει πολυτιμο χρονο και η μικρη να εχει χασει επεισοδια στη ροη της διδασκαλιας. τωρα εκτος απο το οτι δεν μπορει να παρακολουθησει την προοδο των συμμαθητων της, δεχεται καθημερινα και πληγμα στην αυτοπεποιθηση της καθως αντιλαμβανεται πως υστερει. προκειμενου να το αντιμετωπισει χανεται στην κοσμαρα της και δεν παρακολουθει. για να μη δινει στοχο δε, ειναι στην ταξη παααρα πολυ ησυχη και δε συμμετεχει καθολου. λογω ομως της υπερκινητικης της φυσης αυτο την κουραζει ...την εξαντλει.. κι οταν ερχεται στο σπιτι ειναι πολυ δυσκολο να της κρατησω την προσοχη και να επαναλαβω εκ νεου οπως μπορω την παραδοση των μαθηματων. και μετα φυσικα ερχεται η ωρα των εργασιων... πικρααααα.... θελουμε τουλαχιστον 2 ωρες διαβασμα στις ευκολες μερες και αν ειναι φορτωμενες μπορει και οι 4 να μην μας φτασουν. τα'χω παιξει και το ιδιο και η μικρη...της περιοριζω οσο ειναι δυνατον (μιας και πλεον εχει αποψη) τους υδατανθρακες και σκεφτομαι να της δωσω και ιχθυελαια αφου μιλησω πρωτα και με τους ειδικους στο κεντρο και συμφωνησουν κι αυτοι. για την ωρα την μπουκωνω σαρδελες... το μεγαλυτερο στρες γι αυτην ειναι το οτι ο κατα 1,5 χρονο μικροτερος αδερφος της τσακωνει αμεσως και παπαγαλιζει οσα της μαθαινω και επιπλεον εχει πολυ καλυτερη εκφραση και πιο ανεπτυγμενο λεξιλογιο απο την ιδια. ειναι πολυ ασχημο λοιπον γι αυτην να βλεπει τον "μικρο" να την ξεπερναει. το ρεζουμε ειναι οτι δεν μου μενει παρα ελαχιστος χρονος κι αυτος για τα απολυτως απαραιτητα, πχ να μαγειρεψω για να φαμε! οταν δεν διαβαζουμε, παιζουμε διαφορα εκπαιδευτικου τυπου παιχνιδια μπας και μεσα απο το παιχνιδι κρατησουμε την προσοχη της και διορθωσουμε την εκφραση και το φτωχο της λεξιλογιο. περα απο την αφηρημαδα της βλεπετε ειναι και πολυ λιγολογη σε αντιθεση με τον μικρο ο οποιος δε βαζει γλωσσα μεσα. δηλαδη και να θελει να μιλησει καποια φορα δεν προλαβαινει η κακομοιρα. ο μικρος ειναι σιφουνας...ταταρος! ουτε να το σκεφτομαι δεν θελω που του χρονου ο μικρος θα πηγαινει στην πρωτη (ωχ!) και η μικρη θα εχει και ιστορια και θρησκευτικα και γραμματικη και αγγλικα! χρονος λοιπον για μενα, μηδεν!!! σημερα εχω ρεπο. μονη στο σπιτι και γι αυτο και μπορω και γραφω... παλια ημουν ενεργο μελος και μου αρεσε και με ξεκουραζε. τωρα εχω να βγαλω τα φρυδια μου ενα μηνα. τα'χω παιξει!
το ξερω πως ειναι καραασχετο με το γενικο κλιμα το ποστ μου, αλλα ειχα την αναγκη να τα πω...και στην τελικη, στο "εκφραστειτε" γραφω!!
αν καποια αντιμετωπισε παρομοιο προβλημα θα μου εκανε τεραστιο καλο να μου γραψει πως το ξεπερασε.

Καλημέρα mamamaria!

Μάλλον η τελευταία που θα περίμενες να απαντήσει σε αυτό είμαι εγώ. Όμως ναι έχω εμπειρία!

Πρώτον να σου πω ότι πάρα μα πάρα πολλά παιδάκια έχουν πλέον τέτοιο θέμα. Είναι φαινόμενο της εποχής.

Η λύση είναι απλή. Ή τουλάχιστον η βοήθεια που μπορεί να σου προσφέρει. Γράψε την σε οποιοδήποτε ομαδικό άθλημα θέλει με προτίμηση το μπάσκετ. Τα ομαδικά αθλήματα βοηθούν στον συντονισμό, στον συγχρονισμό κλπ και σε όλες τις περιπτώσεις διάσπασης προσοχής. Θα δεις θαύματα, μέσα σε μόλις λίγους μήνες.

Για περισσότερες πληροφορίες στείλε μου πμ.

το μπασκετ το σκεφτηκα κι εγω αλλα δεν την παιρνουν ακομα οι ομαδες που εχουμε εδω. ειναι πολυ κοντη μου ειπαν. λες και θα βγαλουν ολους τους πρωταθλητες! για την ωρα την εγραψα σε ενα μαθημα ζωγραφικης οπου διδασκει μια γερμανιδα με πτυχιο στο art therapy. αυτο θα της τονωσει την αυτοπεποιθηση που σερνεται στα πατωματα μιας κι εκει τιποτα δεν ειναι λαθος κι ακουει μονο "μπραβο"! οσον αφορα το αθλημα, τωρα που μας κλεισανε το κολυμβητηριο που κακο χρονο να'χουν, την αλλη βδομαδα θα ξεκινησει τραμπολινο. εχει 2 πολυ καλες ομαδες, νεοσυστατες αλλα με ανθρωπους με πολυ μερακι που ολο παιρνουν μερος σε διαφορες διοργανωσεις κι εκδρομες. οι δραστηριοτητες και δη οι κουραστικες, μας ειναι απαραιτητες καθοτι λογω υπερκινητικοτητας, δεν κοιμαται το βραδυ (και ουτε και το μεσημερι) με αποτελεσμα να κοιμαται ορθια στο σχολειο!! οντως οταν πηγαινε για κολυμπι ηταν πολυ κουρασμενη αλλα και συγκεντρωμενη και βασικα ...κοιμοταν το βραδυ! λειτουργει καλυτερα υπο πιεση! για το μπασκετ και το βολευ στεναχωρεθηκα πολυ που δεν την παιρνουνε ακομη γιατι το μονο ομαδικο που μενει ειναι το ποδοσφαιρο (μπλιαχ) και το...σκακι...

Καλη σου μερα κ απο μενα mamamaria..
Ειμαι κ γω μαμα, 3 μεγαλων πια παιδιων..τα μεγαλα δεν ηταν τοσο πολυ προβλημα, αν κ ειχαν το καθενα τους αλλους ρυθμους..το ιδιο προβλημα με τη διαφορετικοτητα γρηγορου, παπαγαλου κλπ ειχα με τα 2 πρωτα..καμμια σχεση η μεγαλη με το 2ο..
Ο τριτος ομως ηταν πραγματικα "γολγοθας".. ο χαιδεμενος, αρρωστησε κιολας στα 4, υπερκινητικος, με διασπαση προσοχης κ βεβαια μαθησιακες δυσκολιες, που τον εκαναν ναχει την ιδια αντιδραση με της κορης σου -κατεβαζε ρολλα οταν δυσκολευοταν- ειχε ομως κ θρασσος κ την εξυπναδα να γυριζει την κουβεντα οπου εκεινος ηθελε -εξαιρετικα χειριστικος!- δεν μπορουσα να τα βγαλω περα..Πως το αντιμετωπισα; εφοσον εβλεπα οτι δεν "εφτανα" πηγα σε ειδικο..δυστυχως το ΚΔΑΥ δεν ειχε κ ακομα δεν εχει χρονο για τα μικρα παιδια..αν κ θαπρεπε να ξεκινανε απ αυτα, προεχει η ομαδα των παιδιων, που για οποιους λογους δε διαγνωστηκε, εφτασε να πρεπει να δωσει εξετασεις κ χρειαζεται να εξεταστει, για να παρουν χαρτι για προφορικα, που δυστυχως μονο απο κει ισχυει..κ τωρα που ειναι στην 2α Λυκειου, αν κ εχω κανει τα χαρτια προ πολλου περιμενω να με ειδοποιησουν για να περασει απο κει..
Οταν ξεκινησε το σχολειο λοιπον, εβλεπα τα συμπτωματα -ειχα κ την εμπειρια απ τα μεγαλα, ειχα μετρο συγκρισης, καθως η μεγαλη μου παρουσιασε συμπτωματα δυσλεξιας, λογω των πολλων αλλαγων στη ζωη μας κ ζηλευε κιολας- ηξερα οτι υπηρχαν παραρτηματα κ μοναδες που βοηθουσαν το ΚΔΑΥ κ πηγα σ ενα απ αυτα (το αρμοδιο γραφειο της προισταμενης αρχης της 1βαθμιας εκπαιδευσης εχει καταλογο -απευθυνσου εκει γι αρχη) περασε καποια τεστ, βρηκα κ εργοθεραπευτη κ δασκαλο με εμπειρια (?) (μια προικα φαγαμε, ισως κ 2!!) τον παρακολουθησε κ παιδοψυχολογος κ πορευτηκαμε..με δυσκολια ειν αληθεια, αλλα ειμαστε σε καλο σημειο..
αυτο που συμβουλευει η Μαρινα ειναι πανσωστο,..ομαδικο αθλημα, οργανωνονται, συνυπαρχουν κ αποκτουν αυτοπεποιθηση, κ πιστη στον εαυτο τους κ στις δυνατοτητες που εχουν..Βεβαια σε μας εγινε η παραινεση να μην ξεκινησει κανονικα το σχολειο, γιατι δεν ηταν ετοιμος, αλλα εμεις δεν τ ακουσαμε..κ υποχρεωθηκε ν αντιμετωπισει πραγματα που δεν ηταν ετοιμος..ξεκινα πρωτα απ την εξεταση -τεστ-σε καποια βοηθητικη επιτροπη -εχει κ το Παιδων- εμεις πουμαστε Πειραια, πηγα στο ΚΨΥ (Κεντρο Ψυχικης Υγειας Πειραια) κ για τη μεγαλη πηγα σε παραρτημα του Παιδων (τοτε μεναμε Αθηνα)- παρε τη διαγνωση κ τη συμβουλευτικη που θα σου δωσουν (ολη η οικογενεια συμμετεχει προς βοηθεια του παιδιου, κ σε κατευθυνουν)..παρε βοηθεια απ οπου μπορεις κ οπλισου μ υπομονη θα τη χρειαστεις!!οργανωθειτε σε δραστηριοτητες που να μπορει ν αναδειξει τις δυνατοτητες της κ τα ενδιαφεροντα της, "μακρυα" απο το συγκρισιμο με τον μικρο..να επαινειται γι αυτα που μπορει, για να παρει τ απανω της..βρες της μια καλη ομαδα γι αυτα που της αρεσουν κ μπορει να τα κανει-ας δοκιμασει-, για ναχει αποδοχη κ μην την πνιγεις με τα του σχολειου κ μονο.. το καθε παιδι εχει το δικο του χρονο..ακομα κ αν χρειαστει να χασει μια ταξη, δεν ειναι τοσο σημαντικο..θα το βρεις μπροστα σου βουνο -εκ πειρας το λεω- κυριως θα το βρει εκεινη..κ συ χρειαζεσαι υποστηριξη κ δυναμεις, μην καταναλωνεσαι σ απελπισια, ολα φιαχνουν με το καιρο..θελει ψυχραιμια, οργανωση κ αγωνα.. aracter43
Αλλα ολα θα πρεπει να τα κανονισεις απ τωρα γιατι σε λιγο θαχεις κ εφηβεια!!..κατι που δυστυχως δεν ξερω ακομα πώς να το διαπραγματευτω, καθως δεν ειχα τοσο δυσκολες καταστασεις με τα μεγαλα..(κ εχω μεγαλωσει κ πολυ απο τοτε, με λιγοτερες αντοχες, ανοχες κ υπομονη!!)το αισοδοξο ειναι πως στο σχολειο παει καλυτερα, σαν προσωπικοτητα ωριμαζει κ αντιμετωπιζει τις καταστασεις ψυχραιμοτερα, κ στις εξετασεις παει καλα καθως εχει τη δυνατοτητα ακομα να δινει κ προφορικα. Για τις πανελλαδικες του χρονου ειμαστε ακομα σ αναμονη για την ακροαση απ το ΚΔΑΥ..
Καλη δυναμη κ κουραγιο..κ μαλλον ειμαστε αρκετες μαμαδες σε παρομοιες καταστασεις -ειναι μια παρηγορια!
Ολα φιαχνουν, μ αισιοδοξια κ ψυχραιμια μπορουμε να βοηθησουμε τα παιδια μας..
Αν χρειαστεις οτιδηποτε.. εδω θαμαι odluck g
Υ.Γ Ο δημος σας δεν εχει αλλες δραστηριοτητες με σωματικη κοπωση; η αλλα σωματεια;

σας ευχαριστω μαρινα και ιωαννα για το ενδιαφερον.. τα πραγματα θελω να πιστευω πως εχω αρχισει να τα δρομολογω. η αρχη - παραδοχη εγινε. βλεποντας και κανοντας λοιπον... αν μου δημιουργηθουν αποριες στην πορεια θα τις μαθετε κι ελπιζω να εχετε και τοτε κατι να μου πειτε! βασικα το σημερινο ποστ ηταν μια ανακουφιση για μενα. ειναι πραγματικα πολυ κουραστικη η καθημερινοτητα μου και οντως ιωαννα ειναι παρηγορο να ξερεις πως δεν εισαι μονος. δεν θελω να ακουγομαι δραματικη καθως ξερω πως η διασπαση προσοχης απαλειφεται με το χρονο, ακομα κι αν δεν κανω τιποτα εγω γι αυτο. στην ουσια τα ειπα για να εκτονοθω και για να δωσω και μια "εξηγηση" σε οσους μου στελνουν το κλασικο "που εισαι βρε, χαθηκες!" φυσικα ηταν πολυτιμες και οι πληροφοριες που εισεπραξα. δηλαδη το τερπνον μετα του ωφελιμου. θα τα ξαναπουμε ελπιζω συντομα!

Γειά σου κι από μένα mamamaria,
απαντώ με καθυστέρηση, καθότι δεν έχω ιδίαν εμπειρία και μπορώ να απαντήσω μόνο ως low-carber και ως μάνα (έχω 2 αγοράκια κι ο μικρός μου πάει 2α δημοτικού, όπως και η μικρή σου, αν κατάλαβα καλά).
Λοιπόν...σε διάφορα αγγλο-αμερικάνικα lowcarb sites προτείνουν κετογενή διατροφή και συμπλήρωμα με ιχθυέλαιο (Ω3) ως βοηθητικά του ADHD syndrome (attention deficit, hyperactive disorder). Κάτι ξέρανε οι γιαγιάδες με το μουρουνόλαδο...?
Ως μάνα τώρα πίστευω πως ένας τρόπος να βελτιωθή η αυτοπεποίθηση της μικρής είναι να της αφιερώνης αποκλειστικό χρόνο: χωρίς αδελφάκι, χωρίς μαθήματα, χωρίς τηλέφωνα. Να την παίρνης μια 30λεπτη βόλτα όποτε μπορείς, όπου θάστε οι δυό σας και θα έχη τη μαμά της μόνο γι αυτήν. Να αφιερώσης χρόνο για να περάσετε καλά οι δυό σας (όχι για να μελετήσετε). Θα έχετε την ευκαιρία αυτή να σου μιλήση κι εσύ να ακούσης, ότι έχει μέσα στο κεφαλάκι της. Γι ένα παιδάκι αυτή η αποκλειστική ενασχόληση της μαμάς μαζί του είναι η επιβεβαίωση ότι αξίζει να το αγαπούν, ότι είναι σημαντικό και θα αρχίση να ανοίγεται.
Για το μαθησιακό θα πρότεινα να της αγοράσης βιβλιαράκια και κόμικς που να θέλη να διαβάση, να την ελκύουν να τα καταλάβη. Ή να νοικιάσης ένα dvd που θέλη να δη και να έχη υποτίτλους. Μπορεί να ακούγεται αυτονόητο αλλά μιλούσα με μιά μαμά τις προάλλες που το αγοράκι της (γ' δημ) έχει πρόβλημα έκφρασης και μου έλεγε ότι για να εξασκηθή του πήρε τον Μέγα Αλέξανδρο να διαβάζουνε. Και της απάντησα: "Ποιό ΜεγαΑλέξανδρο? Πάρ'του ένα περιοδικό gormiti (αγόρι γαρ) να πέση μέσα, να μην το αφήνη από τα χέρια του!"
Αυτά από μένα,
Καλή δύναμη!!!