Την εκανα τη στραβη μου, και το καταλαβα αργα. Αφου ειχα φτασει στα 68, και ημουν αρκετα ικανοποιημενη με τον εαυτο μου μου ηρθε περιοδος. Αρχισαν οι λιγουρες, (τα κοριτσια ξερετε απ'αυτα) αρχισε και ο αντρας μου τα "αντε βρε χαζο, φαε κατι , μια χαρα εισαι", αρχισαν και οι ζεστες, ε, δεν ηθελα και πολυ, ξεφυγα λιγο. Να κανενα τυροπιτακι το πρωι, να κανενα παγωτακι, (ηθελα και nirvana, τρομαρα μου), την εκανα τη ζημια. Δεν ανεβηκα στη ζυγαρια καμια βδομαδα λογω περιοδου και ανεβηκα σημερα. Εβαλα ενα ολοκληρο κιλο σε μια βδομαδα!

Απο το πρωι, με βριζω. Οχι γιατι εβαλα το κιλο, αλλα γιατι επετρεψα στον εαυτο μου να χαλαρωσει, πριν φτασω στον στοχο μου.

Γι αυτο σας λεω! Να φτασουμε πρωτα εκει που θελουμε και μετα, τρωμε και το παγωτακι μια φορα στις τοσες.
Κανενα λογακι παρηγοριας? Please!