Πριν από δύο περίπου χρόνια πρόσεξα πως η 7χρονη τότε κόρη μου φαινόταν πάρα πολύ αδύνατη. Ποτέ δεν ήταν χοντρούλα αλλά το γεγονός ότι ξαφνικά έχασε το «παιδικό πάχος» με θορύβησε, την πήγα αμέσως για εξετάσεις και τελικά διαγνώστηκε Διαβήτης τύπου 1 («νεανικός διαβήτης»). Πρόκειται για πάθηση στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα λανθασμένα εκλαμβάνει το πάγκρεας ως «εισβολέα» και του επιτίθεται με αποτέλεσμα να μη παράγει ινσουλίνη. Χωρίς ισουλίνη, ο οργανισμός δεν μπορεί να αποθηκεύσει λίπος και καταναλώνει τα δικά του αποθέματα λίπους για ενέργεια. Να φανταστείτε ότι πριν εφευρεθεί η εξωγενώς χορηγούμενη ινσουλίνη την δεκαετία του ’20, οι διαβητικοί μοιραίως κατέληγαν ανθρώπινοι σκελετοί...
Τα καλά νέα είναι ότι 2 χρόνια μετά η κορούλα μου πάει πάρα πολύ καλά, έχει συνηθίσει τον νέο τρόπο ζωής (που περιλαμβάνει μέτρησεις σακχάρου αίματος και καθημερινές ενέσεις ινσουλίνης). Είναι έξυπνη, αισιόδοξη και έχει θετική ψυχολογία πράγμα που βοηθάει πολύ. Με την βοήθεια της Επιστήμης (ή, κατ΄άλλους, του Θεού) εκτιμώ ότι είναι θέμα 5-10 το πολύ ετών μέχρι να βρεθεί η οριστική θεραπεία – υπάρχουν πολλά ερευνητικά μέτωπα ανοιχτά, με βλαστοκύτταρα και όχι μόνο...
Η περιπέτεια της κορούλας μου με βοήθησε να αφουγκραστώ την σημασία της ινσουλίνης στην αποθήκευση και μεταβολισμό του λίπους, λόγω της απότομης απώλειας βάρους που αντιμετώπισε πριν διαγνωστεί με διαβήτη.
Δεδομένο # 1: Σε μη διαβητικούς, οι υδατάνθρακες πυροδοτούν την παραγωγή ινσουλίνης.
Δεδομένο # 2: Η ινσουλίνη είναι η ορμόνη εκείνη που προκαλεί και ρυθμίζει την αποθήκευση λίπους στον οργανισμό μας.
Συμπέρασμα: Οι πολλοί υδατάνθρακες πυροδοτούν την παραγωγή πολλής ινσουλίνη που με την σειρά της δίνει εντολή για την αποθήκευση περισσότερου λίπους!
Η μεθοδολογία του Άτκινς, όπως την αντιλαμβάνομαι, συνίσταται στον περιορισμό των υδατανθράκων ώστε να παράγεται λιγότερη ινσουλίνη και ο οργανισμός να καιει το παραπανίσιο λίπος αντί να το αποθηκεύει.
Όταν ο διαβητικός καιει το λίπος του λόγω ελλιπούς ινσουλίνης, το αποτέλεσμα είναι απευκταίο (κετοξέωση). Για ένα μη διαβητικό που κάνει Άτκινς ωστόσο, το αποτέλεσμα είναι ευλογία (κέτωση).
Μια ζωή παλεύω με το βάρος μου και έχοντας κάνει τις παραπάνω διαπιστώσεις στράφηκα στον Άτκινς. Σήμερα κλείνω ένα μήνα και έχασα περίπου 7 κιλά χωρίς ιδιαίτερο κόπο.
Το εκπληκτικό όμως είναι ότι η κόρη μου και εγώ αισθανόμαστε μια καταπληκτική αίσθηση αλληλεγγύης: αλληλουποστηριζόμαστε καθημερινά μετρώντας και παρακολουθώντας τους υδατάνθρακες που καταναλώνουμε για λογους που είναι μεν διαφορετικοί αλλά έχουν κοινό παρανομαστή την ινσουλίνη. Μοιραζόμαστε μάλιστα και το ίδιο κουτάκι Ketostick, εκείνη για να βεβαιωθεί ότι δεν έχει κετοξέωση και εγώ ότι παραμένω σε κέτωση. Eίναι πραγματικά «κουφό» το πως η δίαιτα Άτκινς μας έχει φέρει τόσο πιο πολύ κοντα!