ΘΕΜΑ: Αμαρτησα για το παιδι μου

Βρε συ όλες το περάσαμε κι ας πήγαν σε σταθμό με Ελληνική γλώσσα τα παιδάκια μας.
Τω΄ρα για τους 30 υδατάνθρακες αφού δεν έφαγες απαγορευμενους πολύ νομίζω ότι μπορεί και να σου βγουν σε καλό.
Που ξέρεις μπορεί να ξεκολλήσει πιο γρήγορα η ζυγαριά τώρα που κατέβηκες στους 10
Στο εύχομαι καμάρι μου.

αχ τι μου θύμισες;εμένα μου είχαν απαγορέψει οι δασκάλες να το πηγαίνω εγώ στον παιδικό γιατί όταν κατάφερνα να την αφήσω και να βγω από την πόρτα πήγαινε γρήγορα απο την άλλη μεριά που είχε τζαμαρία και έβλεπε στην έξοδο και έκλαιγε με λυγμούς και μου άπλωνε τα χεράκια της να την πάρω μαζί μου.Εκεί να δεις δράμα να κλαίει η Κατερίνα να κλαίω και εγώ περισσότερο.Γιατί εμείς πονάμε περισσότερο όταν τα αποχωριζόμαστε.Και σε πληροφορώ ότι και τώρα που έκλεισε τα 17 το ίδιο νοιώθω όταν πρέπει να την αποχωριστώ για λίγο.Για αυτό κουράγιο.

Εγώ πάλι σε θαυμάζω που έφτιαξες τόοσα σε μια μέρα!! και η μικρούλα θα τα πάει μια χαρά μην στεναχωριέσαι!

Αχ,αχ, τι μου θημισατε...... Τον γιο μου οταν τον πηγαινα στον παιδικο, δεν ακουγοταν το κλαμα του, γιατι τον καλυπτε το δικο μου κλαμα. Σε σημειο που μετα απο καμμια βδομαδα, που το παιδι συνηθησε, μου ελεγε,: "Μανουλιτθα, μη με παθ εθυ θημελα. Να με παει ο μπαμπαθ, γιατι οι φιλοι μου με κολοδευουν οταν ελχεθαι..."
Οσο για την... κρεπαλη, αυριο που θα ζυγηστεις, θα εισαι ενα κιλο, το λιγοτερο κατω.

Τελικά όλες οι μανούλες μια ίδια εμπειρία είμαστε.